Ως μεγαλος θαυμαστής του συγκροτήματος, της συναυλίας στο ΣΕΦ αλλα και γενικότερα της κληρονομιάς που αφήσατε, ελπίζω να είσαι πάντα καλά, όπου κ αν είσαι ότι κ αν κάνεις
Αγαπητέ Παύλο ομολογώ πως ήταν μια ευχάριστη έκπληξη η ιστορία σου δεν σου κρύβω πως με ταξίδεψες αρκετά πίσω στον χρόνο.Πραγματικά είναι σν road movie όλη η ιστορία και όση τη διαβάσουν θα καταλάβουν τι σημαίνει εφηβικός ενθουσιασμός και τρέλλα (από όλους σας )να θες να κάνεις πραγματικότητα αυτό που γουστάρεις χωρίς να υπολογίζεις ότι ξεκινάς από το απόλυτο μηδέν.Χάρηκα για την ιστορία σου και για έναν άλλο λόγο είσαστε το πρώτο(ελληνικό ) συγκρότημα που το παρακολούθησα από την αρχή φανατικά(είναι και η ηλικία κοντά 42) το κλίκ μου το έκανε το τραγούδι αμαρτωλή Μαρία και μετά ακολούθησαν και τα υπόλοιπα από τότε ένιωθα με τον κολλητό μου φαν ,περίμενα πότε θα βγουν οι δίσκοι σας να τους αγοράσω και ακόμη και τώρα όταν βάζω τα βινύλια από τα τόσα χρατς καταλαβαίνεις πόσο τα άκουγα. Έτυχε να γνωρίσω από κοντά μερικά από τα συγκροτήματα της δεκαετίας του 80 που προσπαθούσαν να σταθούν στα πόδια τους στα πρώτα τους βήματα και καταλαβαίνω πόσα εμπόδια βρίσκατε μπροστά σας .Το πέρασμα του χρόνου έφερε και τη φθορά του δυστυχώς γιατί αλλάζουν τα ζητούμενα οι στόχοι και οι προσδοκίες και τότε το τέλος είναι αναπόφευκτο.Παρ’ όλα αυτά εγώ συνέχισα να ακούω τον Λαυρέντη(και να τον πετυχαίνω στο γήπεδο 3-4 σκαλιά συνήθως πιο πάνω από εμένα με ένα δερμάτινο παλιό ραδιόφωνο αν δεν κάνω λάθος ) και να τον βλέπω έιτε στο καφεθέατρο είτε σε συναυλίες όποτε μπορώ. Σε όλη αυτή τη διαδρομή σας σημαντικό είναι πως ήσασταν οι πρώτοι που τολμήσατε να βάλετε λαική φωνή σε ροκ δίσκο(Νταλάρα) πως βρήκα μετά από πολλά χρόνια (και με λύπησε) το armaggedon –cd 6 ευρώ και επίσης το τσιμεντένιο κονσέρτο που δεν έχω καταφέρει ακόμη να βρω το βινύλιο .Αυτά προς το παρών ελπίζω αν σε βγάλει ο δρόμος σου στην Αθήνα να επικοινωνήσεις μαζί μου να τα πούμε ακαι από κοντά και να φέρω και το πρώτο μου εξώφυλλο να μου γράψεις αφιέρωση Παναγιώτης
Δεν ξέρω αν έχω το δικαίωμα, ως νέος μιας άλλης εποχής, να πω οτι κατάλαβα πολλά πράγματα μέσα από αυτό το κείμενο, αλλά θα το πω. Δεν έζησα ούτε την "εποχή σας" ούτε ήμουν έστω στην επαναληπτική συναυλία καθώς είμαι γεννημένος το 1990. Όμως νοιώθω μια "γοητεία" όταν διαβάζω για την εποχή '70-'80 και ένας σημαντικός λόγος είναι οι Τερμίτες.
Μέσα από αυτό το κείμενο θέλω να πιστεύω οτι πήρα μια γεύση των δυσκολιών της εποχής αλλά και ίσως τις διαχρονικές δυσκολίες που έχει να αντιμετωπίσει ένα συγκρότημα.
Δεν ξέρω αν μπορούν να υπάρξουν στην εποχή μας τέτοια συγκροτήματα, τέτοια κομμάτια. Είχατε κάτι να σας καταπιέζει ώστε να καλλιεργείται το πνεύμα της επιθυμίας για αντίσταση. Χρειάστηκε να γράψετε καλή μουσική, δεν υπήρχαν οι εύκολες λύσεις...
Θα ήθελα κι εγώ κάποια μέρα να παίξω καλά μουσική, αυτό το είδος συγκεκριμένα (αναφέρομαι στο Armageddon κυρίως). Από εσάς το έμαθα, από εσάς ξεκίνησα, σε εσάς κατέληξα (εντάξει, και οι Pink Floyd είναι κάπως συγκρίσιμοι... :-P).
Αλήθεια, τελικά με τους Pink Floyd έγινε τίποτα τελικά; Σε μια άλλη συνέντευξη είχα διαβάσει οτι πήγατε και στου Παπαθανασίου αλλά εσύ λες οτι τελικά δεν έγινε.
Αν αποφασίσεις να το εκδόσεις πάντως βάλε μπόλικο φωτογραφικό υλικό και γράψε και λίγα πράγματα ακόμα. Νομίζω πως στο τέλος το πήγες λίγο γρήγορα... :-)
Ήρθε λοιπόν η ώρα να αφήσω και το δικό μου σχόλιο για αυτήν την καταπληκτική ενέργειά σου Παύλο να δημοσιεύσεις ένα μεγάλο μέρος της ζωής σου και της μουσικής σου καριέρας με τους Τερμίτες.Για μένα που θέλω να αυτοαποκαλούμαι ο πιο "άρρωστος fan"των Τερμιτών,ήταν όλο αυτό κάτι παραπάνω από "μια έκπληξη".Όταν διαλύθηκε το συγκρότημα(1988)ήμουν μόλις 2 χρονών και δεν πρόλαβα να ζήσω τους Τερμίτες εν ενεργεία.Δυστυχώς λόγω ηλικίας και λόγω του οτι ζω στη Θεσσαλονίκη δεν μπόρεσα να βρίσκομαι ούτε στη συναυλία του 1998.Διαβάζοντας όμως όλη την ιστορία για μια στιγμή ένιωσα πως κάπου πάνω από το αυτοκίνητο που πηγαίνατε από μέρος σε μέρος ήμουν κι εγώ και σας έβλεπα!!!Είναι τρομερά παραστατικά γραμμένη η ιστορία,πράγμα που βοηθάει όλους μας να νιώσουμε ακριβώς το κλίμα της κάθε στιγμής..Για μένα όπως ξέρεις,οι Τερμίτες δεν είναι απλά το συγκρότημα που κάνω κέφι,δεν είναι απλά η μουσική που ακούω,είναι όλη μου η εφηβεία,και τα χρόνια μετά..Πολλές φορές καταντάω γραφικός σε διάφορες παρέες γιατί όντας κιθαρίστας παίζω αρκετά συχνά κιθάρα σε παρέες και το ρεπερτόριο μου(όταν δεν εκτελώ παραγγελίες είναι λίγο συγκεκριμένο....)Τερμίτες και πάλι Τερμίτες!!!Ξέρεις πολύ καλά πως στον κάθε μουσικό που παίζει ή κι ακόμα γράφει μουσική παίζουν μεγάλο ρόλο τα ερεθίσματα..Επίσης ένα ακόμα για να σου δώσω να καταλάβεις τι σημαίνεις εσυ και οι άλλοι 4 για μένα,σε όσες συναυλίες του Λαυρέντη έχω βρεθεί δεν πήγα ούτε μια φορά να ζητήσω ένα αυτόγραφο,μια φωτογραφία,κάτι...Για μένα δεν είναι ούτε ο Αντώνης,ούτε ο Λαυρέντης ούτε κανένας από το συγκρότημα ο "καλλιτέχνης".Φυσικά εκτιμώ την δουλειά τη μουσική όλων..Για μένα αυτό το συγκρότημα είναι κάτι πολύ παραπάνω..Και όταν το καλοκαίρι επικοινωνήσαμε για πρώτη φορα έκανα μια εβδομάδα για να συνειδητοποιήσω οτι μιλάω με έναν από τους ανθρώπους που ακούω από μικρό παιδί!!Κλείνοντας θα ήθελα να σου πώ και εκ μέρους όλων βέβαια αλλά από εμένα ιδιαίτερα,ένα τεράστι ευχαριστώ που μοιράστηκες αυτήν την απίστευτη ιστορία μαζί μας δείχνοντας μας πάνω από όλα τι σημαίνει πάθος,αγάπη για τη μουσική αλλά το κυριότερο τι σημαίνει να εκπληρώνεις τους στόχους σου και να φτάνεις μέχρι το τέλος!Γιατί ένα συγκρότημα που πραγματικά ξεκίνησε από το μηδέν και έφτασε τόσο ψηλά και εν έτει 2008 (20 χρόνια μετά τη διάλυσή του)σε όποιες παρέες εφήβων ακούσεις να παίζουν κιθάρα,αλλά και όχι μόνο σε παρέες εφήβων, παντού,θα ακούσεις να τραγουδούν το Πόσο σε θέλω και τη Σκόνη.Τραγούδια εκπληκτικά..Κατα τη γνώμη μου βέβαια υπάρχουν εξίσου καλά αλλά ίσως άγνωστα στους πολλούς..Δεν θα κουράσω άλλο...Να είσαι πάντα γερός και να ξέρεις πως ακόμα υπάρχει κόσμος που ακούει αυτή τη μουσική που πριν 28 χρόνια φέρατε στην Ελλάδα..Να είσαι πάντα γερός και ευχαριστούμε για όλα!!!!
Παύλο καλημέρα και καλό μήνα προχθές η εκπομπή στην Υγειά μας ηάτνα αφιερωμένη στον Μαχαιρίτσα δεν ξέρω αν την είδες(αν έχεις τη δυνατότητα)ήταν μαζίτου και ο Αντώνης και ο Φίλιππος
Παύλο , απίστευτη ιστορία ! θα μπορούσε κάλλιστα να γίνει κ ταινία. Την έζησα σαν να ήμουν μέλλον του σχήματος σας! Κάποτε κάποιος μου είπε ότι ο δρόμος ενός μουσικού είναι μακρύς νομίζω πως τώρα αρχίζω να καταλαβαίνω τι εννοούσε..... Πανέμορφες εμπειρίες γεμάτες αναμνήσεις....αλλά και διδακτικες από κάθε πλευρά !
μετά από αρκετό καιρό επικοινωνώ και πάλι ελπίζω να είσαι καλά.Πριν το Πάσχα παρουσιάσε το video του νεου του τραγουδιού στη ΝΕΤ ο Λαυρέντης 'ηταν μια ωραία συζήτηση και είπεε και την ιστορία της φωτογραφίας με το αυτοκίνητο και το που κοιμόσασταν.Επίσης σήμερα διάβασα γαι τις 2 συναυλίες του 3-4/6 είσαι και εσύ στους καλεσμένους;
Ποπο, θα ήθελα πάρα πολύ να έρθω αλλά πέφτει μέσα στις εξετάσεις μου... (μπορεί να περάσαν οι πανελλήνιες αλλά πρέπει να περάσουμε και την τάξη δίνοντας θρησκευτικά και άλλα...)
Μα καλά, τόσο νωρίς βρήκανε να την κάνουνε; Πάρα πολλοί νομίζω που θα ήθελαν να πάνε δεν μπορούν... Βέβαια αν είναι να παιχτούν μόνο 3-4 τραγούδια χαλάλι... Ελπίζω τουλάχιστον να βγει κάποιο DVD για αυτήν. (δεν θα με χάλαγε αν πήγαινε σετάκι με βίντεο από τη συναυλία του '98 :-) )
Καλά να περάσετε πάντως! (και μουσικοί και ακροατές)
Μόλις τέλειωσα να διαβάζω την εξιστόρησή σας και πραγματικά έχω συγκινηθεί. Την βρήκα τυχαία όταν έψαχνα τα λόγια του τραγουδιού ‘Νοιώθω Πολλά’ γιατί μου έχει κολλήσει τρελά τελευταία. Τα συγχαρητήρια μου για το υπέροχο αυτό τραγούδι-και για τα τόσα αλλά-αφού τα θεωρώ διαχρονικά και σας διαβεβαιώνω πως δεν θα ξεχαστούν σύντομα. Άλλωστε είναι τόσο εκφραστικά και γεμάτα συναισθήματα. Είμαι γεννημένη το ’93 γι’ αυτό δεν έζησα και πολλά από όσα γράφετε. Γνωρίζω κυρίως τους Τερμίτες λόγο του κύριου Μαχαιρίτσα όμως σας θαυμάζω για την δύναμη που είχατε να γράψετε μια κατάθεση ψυχής. Σας ευχαριστώ βαθύτατα που μας δώσατε την ευκαιρία να μάθουμε κάποια γεγονότα για τραγούδια που έχουν γράψει την δική τους ιστορία. Διαβάζοντας τα λόγια σας μπορούσα μόνο να σκεφτώ πως όλοι εσείς ζήσατε το άπιαστο όνειρο που όλοι κάποτε κυνηγάμε. Ξεπεράσατε τις δυσκολίες γιατί φαίνετε να ήσασταν ένα σφιχτοδεμένο σύνολο, όχι μονάδες, αφήνοντας μια αξιόλογη μουσική κληρονομιά σε μας όταν οι δρόμοι σας χώρισαν. Κερδισμένοι φυσικά και εσείς από τις αναμνήσεις που αποκομίσατε ζώντας με τρέλα και ανέμελα τα νεανικά σας χρόνια. Απολογούμαι για το χρόνο που σας σπατάλησα. Και πάλι συγχαρητήρια.
Τελικά έχεις παραμείνει ένας όμορφος άνθρωπος Παύλο. Διάβασα το βιβλίο σου, είδα και τις συναυλίες σου και χαίρομαι γιατί σου αξίζει αυτή η αγάπη του κόσμου. Πάντως όλοι εμείς οι φίλοι που σε ξέρουμε απο παλιά θα ψάξουμε στους δίσκους μας και ίσως βρούμε το δισκάκι των plj, αφού σε έχει στεναχωρήσει τόσο:)
Βασικά το δισκάκι των PLJ (το Gaspar) όπως και το Armageddon έχουν επανατυπωθεί πρόσφατα. Προφανώς δεν έχει καμία αξία μπροστά στο πρωτότυπο, αλλά όσοι δεν το έχουν, έστω και η ανατύπωση κάτι κάνει...
από εδώ το είχα πάρει, ελπίζω να τους έχουν μείνει κομμάτια: www.anazitisirecords.com
Λ
28 σχόλια:
Ενα ευχαριστώ ειναι λίγο.
Ως μεγαλος θαυμαστής του συγκροτήματος, της συναυλίας στο ΣΕΦ αλλα και γενικότερα της κληρονομιάς που αφήσατε, ελπίζω να είσαι πάντα καλά, όπου κ αν είσαι ότι κ αν κάνεις
Δεν ειναι απλά καλά λόγια Πάυλο...
Ειναι κατάθεση ψυχής...μια και εσείς με κάνατε αυτό που είμαι! http://www.termite.gr
Τώρα τυπώνω το κείμενο να το διαβάσω...
Όσο για το from Vertigo to Virgin θα συμφωνήσω πως είναι απαράδεκτο στην επιμέλεια...
Αγαπητέ Παύλο ομολογώ πως ήταν μια ευχάριστη έκπληξη η ιστορία σου δεν σου κρύβω πως με ταξίδεψες αρκετά πίσω στον χρόνο.Πραγματικά είναι σν road movie όλη η ιστορία και όση τη διαβάσουν θα καταλάβουν τι σημαίνει εφηβικός ενθουσιασμός και τρέλλα (από όλους σας )να θες να κάνεις πραγματικότητα αυτό που γουστάρεις χωρίς να υπολογίζεις ότι ξεκινάς από το απόλυτο μηδέν.Χάρηκα για την ιστορία σου και για έναν άλλο λόγο είσαστε το πρώτο(ελληνικό ) συγκρότημα που το παρακολούθησα από την αρχή φανατικά(είναι και η ηλικία κοντά 42) το κλίκ μου το έκανε το τραγούδι αμαρτωλή Μαρία και μετά ακολούθησαν και τα υπόλοιπα από τότε ένιωθα με τον κολλητό μου φαν ,περίμενα πότε θα βγουν οι δίσκοι σας να τους αγοράσω και ακόμη και τώρα όταν βάζω τα βινύλια από τα τόσα χρατς καταλαβαίνεις πόσο τα άκουγα. Έτυχε να γνωρίσω από κοντά μερικά από τα συγκροτήματα της δεκαετίας του 80 που προσπαθούσαν να σταθούν στα πόδια τους στα πρώτα τους βήματα και καταλαβαίνω πόσα εμπόδια βρίσκατε μπροστά σας .Το πέρασμα του χρόνου έφερε και τη φθορά του δυστυχώς γιατί αλλάζουν τα ζητούμενα οι στόχοι και οι προσδοκίες και τότε το τέλος είναι αναπόφευκτο.Παρ’ όλα αυτά εγώ συνέχισα να ακούω τον Λαυρέντη(και να τον πετυχαίνω στο γήπεδο 3-4 σκαλιά συνήθως πιο πάνω από εμένα με ένα δερμάτινο παλιό ραδιόφωνο αν δεν κάνω λάθος ) και να τον βλέπω έιτε στο καφεθέατρο είτε σε συναυλίες όποτε μπορώ.
Σε όλη αυτή τη διαδρομή σας σημαντικό είναι πως ήσασταν οι πρώτοι που τολμήσατε να βάλετε λαική φωνή σε ροκ δίσκο(Νταλάρα) πως βρήκα μετά από πολλά χρόνια (και με λύπησε) το armaggedon –cd 6 ευρώ και επίσης το τσιμεντένιο κονσέρτο που δεν έχω καταφέρει ακόμη να βρω το βινύλιο .Αυτά προς το παρών ελπίζω αν σε βγάλει ο δρόμος σου στην Αθήνα να επικοινωνήσεις μαζί μου να τα πούμε ακαι από κοντά και να φέρω και το πρώτο μου εξώφυλλο να μου γράψεις αφιέρωση
Παναγιώτης
Δεν ξέρω αν έχω το δικαίωμα, ως νέος μιας άλλης εποχής, να πω οτι κατάλαβα πολλά πράγματα μέσα από αυτό το κείμενο, αλλά θα το πω. Δεν έζησα ούτε την "εποχή σας" ούτε ήμουν έστω στην επαναληπτική συναυλία καθώς είμαι γεννημένος το 1990. Όμως νοιώθω μια "γοητεία" όταν διαβάζω για την εποχή '70-'80 και ένας σημαντικός λόγος είναι οι Τερμίτες.
Μέσα από αυτό το κείμενο θέλω να πιστεύω οτι πήρα μια γεύση των δυσκολιών της εποχής αλλά και ίσως τις διαχρονικές δυσκολίες που έχει να αντιμετωπίσει ένα συγκρότημα.
Δεν ξέρω αν μπορούν να υπάρξουν στην εποχή μας τέτοια συγκροτήματα, τέτοια κομμάτια. Είχατε κάτι να σας καταπιέζει ώστε να καλλιεργείται το πνεύμα της επιθυμίας για αντίσταση. Χρειάστηκε να γράψετε καλή μουσική, δεν υπήρχαν οι εύκολες λύσεις...
Θα ήθελα κι εγώ κάποια μέρα να παίξω καλά μουσική, αυτό το είδος συγκεκριμένα (αναφέρομαι στο Armageddon κυρίως). Από εσάς το έμαθα, από εσάς ξεκίνησα, σε εσάς κατέληξα (εντάξει, και οι Pink Floyd είναι κάπως συγκρίσιμοι... :-P).
Αλήθεια, τελικά με τους Pink Floyd έγινε τίποτα τελικά; Σε μια άλλη συνέντευξη είχα διαβάσει οτι πήγατε και στου Παπαθανασίου αλλά εσύ λες οτι τελικά δεν έγινε.
Αν αποφασίσεις να το εκδόσεις πάντως βάλε μπόλικο φωτογραφικό υλικό και γράψε και λίγα πράγματα ακόμα. Νομίζω πως στο τέλος το πήγες λίγο γρήγορα... :-)
Ήρθε λοιπόν η ώρα να αφήσω και το δικό μου σχόλιο για αυτήν την καταπληκτική ενέργειά σου Παύλο να δημοσιεύσεις ένα μεγάλο μέρος της ζωής σου και της μουσικής σου καριέρας με τους Τερμίτες.Για μένα που θέλω να αυτοαποκαλούμαι ο πιο "άρρωστος fan"των Τερμιτών,ήταν όλο αυτό κάτι παραπάνω από "μια έκπληξη".Όταν διαλύθηκε το συγκρότημα(1988)ήμουν μόλις 2 χρονών και δεν πρόλαβα να ζήσω τους Τερμίτες εν ενεργεία.Δυστυχώς λόγω ηλικίας και λόγω του οτι ζω στη Θεσσαλονίκη δεν μπόρεσα να βρίσκομαι ούτε στη συναυλία του 1998.Διαβάζοντας όμως όλη την ιστορία για μια στιγμή ένιωσα πως κάπου πάνω από το αυτοκίνητο που πηγαίνατε από μέρος σε μέρος ήμουν κι εγώ και σας έβλεπα!!!Είναι τρομερά παραστατικά γραμμένη η ιστορία,πράγμα που βοηθάει όλους μας να νιώσουμε ακριβώς το κλίμα της κάθε στιγμής..Για μένα όπως ξέρεις,οι Τερμίτες δεν είναι απλά το συγκρότημα που κάνω κέφι,δεν είναι απλά η μουσική που ακούω,είναι όλη μου η εφηβεία,και τα χρόνια μετά..Πολλές φορές καταντάω γραφικός σε διάφορες παρέες γιατί όντας κιθαρίστας παίζω αρκετά συχνά κιθάρα σε παρέες και το ρεπερτόριο μου(όταν δεν εκτελώ παραγγελίες είναι λίγο συγκεκριμένο....)Τερμίτες και πάλι Τερμίτες!!!Ξέρεις πολύ καλά πως στον κάθε μουσικό που παίζει ή κι ακόμα γράφει μουσική παίζουν μεγάλο ρόλο τα ερεθίσματα..Επίσης ένα ακόμα για να σου δώσω να καταλάβεις τι σημαίνεις εσυ και οι άλλοι 4 για μένα,σε όσες συναυλίες του Λαυρέντη έχω βρεθεί δεν πήγα ούτε μια φορά να ζητήσω ένα αυτόγραφο,μια φωτογραφία,κάτι...Για μένα δεν είναι ούτε ο Αντώνης,ούτε ο Λαυρέντης ούτε κανένας από το συγκρότημα ο "καλλιτέχνης".Φυσικά εκτιμώ την δουλειά τη μουσική όλων..Για μένα αυτό το συγκρότημα είναι κάτι πολύ παραπάνω..Και όταν το καλοκαίρι επικοινωνήσαμε για πρώτη φορα έκανα μια εβδομάδα για να συνειδητοποιήσω οτι μιλάω με έναν από τους ανθρώπους που ακούω από μικρό παιδί!!Κλείνοντας θα ήθελα να σου πώ και εκ μέρους όλων βέβαια αλλά από εμένα ιδιαίτερα,ένα τεράστι ευχαριστώ που μοιράστηκες αυτήν την απίστευτη ιστορία μαζί μας δείχνοντας μας πάνω από όλα τι σημαίνει πάθος,αγάπη για τη μουσική αλλά το κυριότερο τι σημαίνει να εκπληρώνεις τους στόχους σου και να φτάνεις μέχρι το τέλος!Γιατί ένα συγκρότημα που πραγματικά ξεκίνησε από το μηδέν και έφτασε τόσο ψηλά και εν έτει 2008 (20 χρόνια μετά τη διάλυσή του)σε όποιες παρέες εφήβων ακούσεις να παίζουν κιθάρα,αλλά και όχι μόνο σε παρέες εφήβων,
παντού,θα ακούσεις να τραγουδούν το Πόσο σε θέλω και τη Σκόνη.Τραγούδια εκπληκτικά..Κατα τη γνώμη μου βέβαια υπάρχουν εξίσου καλά αλλά ίσως άγνωστα στους πολλούς..Δεν θα κουράσω άλλο...Να είσαι πάντα γερός και να ξέρεις πως ακόμα υπάρχει κόσμος που ακούει αυτή τη μουσική που πριν 28 χρόνια φέρατε στην Ελλάδα..Να είσαι πάντα γερός και ευχαριστούμε για όλα!!!!
Παύλο καλημέρα και καλό μήνα προχθές η εκπομπή στην Υγειά μας ηάτνα αφιερωμένη στον Μαχαιρίτσα δεν ξέρω αν την είδες(αν έχεις τη δυνατότητα)ήταν μαζίτου και ο Αντώνης και ο Φίλιππος
Παύλο , απίστευτη ιστορία ! θα μπορούσε κάλλιστα να γίνει κ ταινία. Την έζησα σαν να ήμουν μέλλον του σχήματος σας! Κάποτε κάποιος μου είπε ότι ο δρόμος ενός μουσικού είναι μακρύς νομίζω πως τώρα αρχίζω να καταλαβαίνω τι εννοούσε.....
Πανέμορφες εμπειρίες γεμάτες αναμνήσεις....αλλά και διδακτικες από κάθε πλευρά !
Αθανάσιος
μετά από αρκετό καιρό επικοινωνώ και πάλι ελπίζω να είσαι καλά.Πριν το Πάσχα παρουσιάσε το video του νεου του τραγουδιού στη ΝΕΤ ο Λαυρέντης 'ηταν μια ωραία συζήτηση και είπεε και την ιστορία της φωτογραφίας με το αυτοκίνητο και το που κοιμόσασταν.Επίσης σήμερα διάβασα γαι τις 2 συναυλίες του 3-4/6 είσαι και εσύ στους καλεσμένους;
Ποπο, θα ήθελα πάρα πολύ να έρθω αλλά πέφτει μέσα στις εξετάσεις μου... (μπορεί να περάσαν οι πανελλήνιες αλλά πρέπει να περάσουμε και την τάξη δίνοντας θρησκευτικά και άλλα...)
Μα καλά, τόσο νωρίς βρήκανε να την κάνουνε; Πάρα πολλοί νομίζω που θα ήθελαν να πάνε δεν μπορούν... Βέβαια αν είναι να παιχτούν μόνο 3-4 τραγούδια χαλάλι... Ελπίζω τουλάχιστον να βγει κάποιο DVD για αυτήν. (δεν θα με χάλαγε αν πήγαινε σετάκι με βίντεο από τη συναυλία του '98 :-) )
Καλά να περάσετε πάντως! (και μουσικοί και ακροατές)
Polu endiaferon to keimeno pou grafete alla exei polla tonika lathi.
Σεβαστέ κύριε Παύλο,
Μόλις τέλειωσα να διαβάζω την εξιστόρησή σας και πραγματικά έχω συγκινηθεί. Την βρήκα τυχαία όταν έψαχνα τα λόγια του τραγουδιού ‘Νοιώθω Πολλά’ γιατί μου έχει κολλήσει τρελά τελευταία. Τα συγχαρητήρια μου για το υπέροχο αυτό τραγούδι-και για τα τόσα αλλά-αφού τα θεωρώ διαχρονικά και σας διαβεβαιώνω πως δεν θα ξεχαστούν σύντομα. Άλλωστε είναι τόσο εκφραστικά και γεμάτα συναισθήματα.
Είμαι γεννημένη το ’93 γι’ αυτό δεν έζησα και πολλά από όσα γράφετε. Γνωρίζω κυρίως τους Τερμίτες λόγο του κύριου Μαχαιρίτσα όμως σας θαυμάζω για την δύναμη που είχατε να γράψετε μια κατάθεση ψυχής. Σας ευχαριστώ βαθύτατα που μας δώσατε την ευκαιρία να μάθουμε κάποια γεγονότα για τραγούδια που έχουν γράψει την δική τους ιστορία. Διαβάζοντας τα λόγια σας μπορούσα μόνο να σκεφτώ πως όλοι εσείς ζήσατε το άπιαστο όνειρο που όλοι κάποτε κυνηγάμε. Ξεπεράσατε τις δυσκολίες γιατί φαίνετε να ήσασταν ένα σφιχτοδεμένο σύνολο, όχι μονάδες, αφήνοντας μια αξιόλογη μουσική κληρονομιά σε μας όταν οι δρόμοι σας χώρισαν. Κερδισμένοι φυσικά και εσείς από τις αναμνήσεις που αποκομίσατε ζώντας με τρέλα και ανέμελα τα νεανικά σας χρόνια.
Απολογούμαι για το χρόνο που σας σπατάλησα. Και πάλι συγχαρητήρια.
Κυριακή
Τελικά έχεις παραμείνει ένας όμορφος άνθρωπος Παύλο.
Διάβασα το βιβλίο σου, είδα και τις συναυλίες σου και χαίρομαι γιατί σου αξίζει αυτή η αγάπη του κόσμου.
Πάντως όλοι εμείς οι φίλοι που σε ξέρουμε απο παλιά θα ψάξουμε στους δίσκους μας και ίσως βρούμε το δισκάκι των plj, αφού σε έχει στεναχωρήσει τόσο:)
Βασικά το δισκάκι των PLJ (το Gaspar) όπως και το Armageddon έχουν επανατυπωθεί πρόσφατα. Προφανώς δεν έχει καμία αξία μπροστά στο πρωτότυπο, αλλά όσοι δεν το έχουν, έστω και η ανατύπωση κάτι κάνει...
από εδώ το είχα πάρει, ελπίζω να τους έχουν μείνει κομμάτια: www.anazitisirecords.com
Afth h istoria prepei na ekdo8ei kanonika. Se efxaristw polu pou thn moirases mazi mas.
Δημοσίευση σχολίου